रामबहादुर तामाङ 'बमजन' अर्थात् नमो गुरु बुद्धज्ञानीले बारा जिल्ला रतनपुर गा.वि.स.-५ मा बुबा वीरबहादुर तामाङ 'बमजन' र आमा मायादेवी तामाङ 'स्याङ्दान'का कोखबाट २०४६ साल चैत्र पूणिर्माका दिन यस अनित्य भौतिकजगत्मा दर्ुलभ मनुष्य जीवन प्राप्त गरेका हुन् । उनले केही वर्षलुम्बिनी र देहरादुन गएर शाक्यपा गुम्बाहरूमा बौर्द्धदर्शनबारे अध्ययन पनि गरेका थिए । त्यसपछि आफ्नै जन्मथलो घर आएर बुबा-आमासँगै बसोबास गर्दै आएका रामबहादुर तामाङ २०६२ साल जेष्ठ २ गते रातको १२ बजे "अब म त्रिरत्नको शरणमा गए“" भनी आफ्नो गृहस्थीजीवन त्यागी हिँडेका थिए । अनि घरपरिवारबाट केही दिनको खोजीमा सोही गा.वि.स. वडा नं.-५ रतनपुरमा पर्ने चारकोशे घना जङ्गलभित्र एउटा पीपलवृक्षमुनि ध्यानको आसनमा फेला परेका थिए । उनका बारेमा कतिपय प्रसारित समाचारहरूमा केही अपरिचित व्यक्तिहरूद्वारा उनीमाथि निन्दनीय व्यवहार पनि गरियो भनी सबैको ध्यानाकर्षा गराइएको थियो । तर उनले आफ्नो आध्यात्मिक तपस्यालाई अठोटका साथ जारी राख्दै यो ११आंै महिनाको समयभित्र मानिसको भौतिक शरीरलाई दैनिक आवश्यक पर्ने कुनै किसिमको खाद्यपदार्थहरूसमेत नखाई २१औं शताब्दीको आधुनिक चिकित्सा विज्ञानलाई समेत चुनौति दिएका यी युवक आध्यात्मिक तपस्यामा ६ वर्षम्मको प्रतिज्ञा गरेर अगाडि बढिरहेका छन् । तपस्यास्थलमा दैनिक २५औं हजार महानुभावहरूले प्रत्यक्ष अवलोकन तथा दर्शन गरिरहेका देख्न सकिन्थ्यो भने २०६२ साल फागुन २७ गते बिहान ४ बजेदेखि तपस्वी रामबहादुर तामाङले आफ्नो तपस्यास्थललाई परिवर्तन गरी अज्ञात स्थानमा तपस्या गरिरहेका कुरा तपोवन संरक्षण समितिलगायत विभिन्न मिडियाहरूले २०६२ साल चैत्र ५ गते र्सार्वजनिक गरेका थिए ।

यसै सर्न्दर्भमा तपस्वी रामबहादुर तामाङको पारिवारिक वंशावालीलगायत उहाँको जीवनमा घटेका महत्वपूर्ण घटनाक्रमहरूलाई उहाँकै बुबा-आमासँग भेटघाट गरी प्राप्त भएको विषयवस्तुहरूलाई सबै पाठकवर्गको जानकारीका लागि निम्नबमोजिम प्रस्तुत गरिएको छ :

रामबहादुर तामाङद्वारा यस्तो कठोरपूर्ण सङ्कल्प गरेर १०औं महिनासम्म निराहार आध्यात्मिक तपस्यामा बस्नु शाक्यमुनि बुद्धकै घटनाक्रमसँग सम्ब्ान्धित देखिन्छ । यहाँ प्रस्तुत गरिएको लेख मूलतः शाक्यमुनि बुद्धको ऐतिहासिक घटनाक्रमहरूलाई आधार मानी तयार पारिएको कुरा सबै पाठकवर्गमा ध्यानाकर्षण गराउन चाहन्छु